اونی که می خواستم دلمو شکستو
به پای یک عشق جدید نشستو
چشم روی آرزوم همیشه بستو
پشت مه پنجرمون رها شد

اونی که می خواستم مثه اشک چکیدو
     تو طول راه باز یه کسی رو دیدو
        به آرزوش انگار دیگه رسیدو
          به خاطر هیچی ازم جدا شد

اونی که می خواستم اونی که می خواستم
اونی که می خواستم منو تنها گذاشت رفت

                                                   اونی که می خواستم اونی که می خواستم
                                                   اونی که می خواستم منو تنها گذاشت رفت

اونی که می خواستم دل ازم بریدو
بین گلا یه گل تازه چیدو
به اونی که دلش می خواست رسیدو
با غمو غصه منو آشنا کرد

اونی که می خواستم منو برد بهشتو
اسم منو رو سردرش نوشتو
بهونه کرد بازی سرنوشتو
تو شهر رویاها منو رها کرد

اونی که می خواستم منو برد از یادو
رفت پیش اون کس که دلش می خوادو
          زد زیر عشقش که یادش نیادو
                 مثه همه آدما بی وفا شد

اونی که می خواستم اونی که می خواستم
اونی که می خواستم منو تنها گذاشت رفت
اونی که می خواستم اونی که می خواستم
اونی که می خواستم منو تنها گذاشت رفت

  اونی که میخواستم چرا تنهام گذاشت رفت؟

 

محرم ماه الفت با جنون است

چراغ کوچه هايش بوي خون است

محرم حرمت خون است و خنجر

تلاطم مي کند حنجربه حنجر

دل من فداي دو دست اباالفضل

به قربان چشمان مست اباالفضل

ربود از همه ساقيان گوي سبقت

به چوگان دل ناز شست اباالفضل

غم ِ زهرا مرا سوز درون داد

دم ِ حيدر به من شور جنون داد

حسين آمد به زخم دل نمک ريخت

مرا با شور عاشورا در آميخت

مرا سوداي زينب در به در کرد

نصيبم جرعه اي خون جگر کرد

ز فرط تشنگي بي تاب گشتم

عطش ديدم ز خجلت آب گشتم

چه ها گويم ز مَشک تيرخورده

ز دست ساقي شمشير خورده

به خاک افتاد مشک از دست ساقي

دو عالم پر شد از بوي اقاقي

مشامم پر شد از داغ شهيدان

که مي گردم بيابان در بيابان

گفتم نرو تنهام نزار
ناله خوب شعر من
تو اين غروب غم زده
حرف جدايي رو نزن

                          گفتي كه عمر و زندگي
                          به پاي تو حروم شده
                          هر چي كه بوده بين ما
                          بدون ديگه تموم شده

گفتي كه عمر و زندگي
به پاي تو حروم شده
هر چي كه بوده بين ما
بدون ديگه تموم شده

                          رفتي و باورم شده
                         عشق ها همه زود گذره
                         ميره و تنهات ميزاره
                         اون كه ميگه همسفره

گفتم نرو ای خوب من
ای عاشق آئینه دار
بی تو کویری تشنه ام
به قلب خشک من ببار

                         گفتی با یه سکوت تلخ
                         فقط خدا حافظ و بس
                         تنهام گذاشتی توو شب
                         سرد و سکوت این قفس

گفتی با یه سکوت تلخ
فقط خدا حافظ و بس
تنهام گذاشتی توو شب
سرد و سکوت این قفس

                        رفتي و باورم شده
                        عشق ها همه زود گذره
                        ميره و تنهات ميزاره
                        اون كه ميگه همسفره

رفتي و باورم شده
عشق ها همه زود گذره
ميره و تنهات ميزاره
اون كه ميگه همسفره

                        گفتم که بی تو این صدام
                        چنگی به دل نمیزنه
                        از تو غزل سرا میشم 
                        وقتی نگات با منه

رفتي و باورم شده
عشق ها همه زود گذره
ميره و تنهات ميزاره
اون كه ميگه همسفره

و تو رفتي تنها
آخر قصه ي ما اينجا بود
خداحافظ همان کلامي بود
که تو در پشت خنده ها کشتي
( و در آن لحظه هيچ حرفي نيست )
نازنينم خداحافظ
پشت سر هيچ نگاهي به هرچه مانده مکن
شب و روز من با تنهايي
مثل يک برگ زير پاي بي تفاوتي است
تو برو
ماندن من مرگ من است ...
نازنينم خداحافظ
تو خودت شاخه اي از فاصله را هديه ام آوردي
تو خودت خواستي که دور از هم
شعله خاطره ها را به دست باد دهيم
و من ميان بهت و غرور
حرف آخر را زدم ...
نازنينم خدافظ
بعد از تو نه سوي دگري خواهم رفت
که ببخشايمش هر آنچه که در قلبم هست
و نه دستي به کسي خواهم داد
اگر از سمت سادگي به سوي من آيد
( به من آموختي که به دنيا بايد
با غريبان آميخت ، از غريبان آموخت )
نازنينم خداحافظ
ببخش من را گر بي بهانه اي تو را به سوي خود خواندم
آن زماني که بهانه تمام ماندن بود
من فقط جوشيدم
همه حرفي تازه بودند و
من فقط خنديدم
ببخش من را گر هرچه که مي آمد با من ، گفتم ...
نازنينم خداحافظ
من تو را مي بخشم
اگر باور نکردي آنچه با من بود
اگر حتي نديدي قطره اي را که براي تو بروي گونه ي تنهايي ام خشکيد
يا حتي نفهميدي چگونه دوستت داشتم ...
نازنينم خداحافظ
نخواهم گفت هرگز نقشي از تو
پيش چشمانم نخواهم ماند
نخواهم گفت هرگز هيچ جايي نيستت در کنج تنهايي من
هرگز نخواهم گفت ديگر نگاهي نيست
آهي نيست
يا از ياد خواهم برد آن حرفي که بر قلبم تو حک کردي ...
نازنينم خداحافظ
ياد آن روز بخير که به تو مي گفتم
(( خداحافظ ولي مردانه بايد گفت تاپيوند و ريشه هست پا بر جا
و تا خورشيد مي تابد
و تا اينجاست دستي و دلي از مرگ بي پروا ...))
نازنينم خداحافظ
ميان ما هر آنچه بود ، گذشت
من و تو سوي فرداها روان هستيم
پريد از چشمهايم خواب ديروزت
من و تو ، حال تفسير ميان دو غريبه در جهان هستيم...............

حکایت عجیبیست که فراموش شدگان فراموش کنندگان را فراموش نمیکنند....

ای که خودم فدای تو

من بمیرم برای تو

عاشق چشم تو منم

عاشق اون ادای تو

شبا تو بیداری ماه

تو خواب غصه هام میشی

می یای تو لحظه لحظه هام

پری قصه هام میشی

برق چشات درخشون

موهات ستاره بارونه

لبات نگین الماسه

دستات حریر احساسه

وقتی موهات پریشونه

دل تو سینه نمی مونه

وقتی چشات میشه خمار

دلم می گه لب¢ بیار

آهای تو بهترین من

بی غصه همنشین من

بیا دلم پریشونه

بی تو نمی شه بمونه

اگه رفتي

 اگه تنهام گذاشتي

اگه تو خلوت شبهاي من

 بغضي رو كاشتي

اگه تو بودن و از من ربودي  

اگه با من فقط

 با من نبودي

برو

راحت برو آهاي مسافر                     

كاش از اول مي دونستم

كه تو هستي يه عابر

از دست تو نيست دل من از گريه پره 

    مث تو طاقت نداره واسه تو هردم مي باره

   ديگه اشكاي من طاقت مونـدن نـدارن

 نباشي بي توبازميميرن ميريزن بي توهردم مي بارن

تو تموم دنيامي تو تموم حرفامي تو همه لحظه گرم عاشق بودني

يه ستاره داره چشمك ميزنه از آسمون

داره دلمو مي بره بـه يـه جاي بي نام و نشون

اون ستاره همون چشماي تويه تو آسمون

 داره  پــرپــر ميــزنـــه دلـــم واســه ديــــدن اون

تو تموم دنيامي تو تموم حرفامي تو همه لحظه گرم عاشق بودني

تو نمي دوني من چي كشيدم وقتي كه گفتي تورو نمي خوام

     بـاور نـدارم كه ديگه نيستي حالا تـو رفتي من اينجــا تـنـهام

         يه شوخي بودو يه قصه تلخ وقتي كه گفتي تو رو نمي خوام

              خيال مي كردم مي خواي بترسم  شـايـدهنوزم بــاور نـكردم

چشماي گريون دستاي خسته   دوري چشمات منو شكسته رنگ اون چشات چشاي سيات

زنجير دلت دستاموبسته شايد يه حسود چشممون زده بگو كي مارو تنهايي ديده ولي ميدونم تو

 آسمونم قصه مارو يكي شنيده

  توباورنكن هركي بهت گفت پيشت ميمونم    باورندارم كه ديگه نيستي تا ته دنيا از تو مي خونم

چشماي گريون دستاي خسته   دوري چشمات منو شكسته رنگ اون چشات چشاي سيات

زنجير دلت دستاموبسته شايد يه حسود چشممون زده بگو كي مارو تنهايي ديده ولي ميدونم تو

 آسمونم قصه مارو يكي شنيده

وقتي تو آمدي و دستت  را به سويم دراز کردي ، گفتم

ــ از قفس چه مي داني ؟ گفتي : آزادي

ــ از تنهايي ؟ گفتي : همزباني

ــ از محبت ؟ : عشق

ــ از دوستي ؟ : صداقت

ــ از بهار ؟ : طراوت

ــ از سفر ؟ : انتظار

ــ از جدايي ؟؟؟؟؟؟؟؟؟ : ........

باز هم گفتم جدايي ؟ سکوت تو مرا شکست و به گريه انداخت .

به چشمانت نگاه کردم و گفتم بگو ...

تو آغوش به رويم گشودي و گفتي :جدايي ، هرگز ... بي تو من مي ميرم

 دلم تنگ است دلم اندازه حجم قفس تنگ است

سکوت از کوچه لبريز است صدايم خيس و باراني است

نمي دانم چرا در قلب من پاييز طولاني است

کجا بــودي وقتي برات شکستـم             يخ زده بود شـاخه گُلم تو دستـــم

کجــا بـودي وقتــي غريبــي و درد            داشت مـن تنها رو ديوونه ميـــکـرد

کجــا بودي وقتي کنـار عکســـات            شبا نشستم به هواي چشمـــات

کجا بــودي ببيني مــن ميســـوزم            عيــن چشــات سيـاهه رنـگ روزم

ســـرزنشــــاي مردمـــو شنيـــدم            هــر چــي که باورت نميشه ديـدم

کنـــايه هــاشونــو به جون خريدم            نبــود ستــاره ام شبـا گريه چيـدم

کجا بودي وقتي اشکــام ميريخت           خون جاي گريه از چشام ميـريخت

کجـــا بودي وقتـــي آبـــروم مـــرد           امــا به خـاطر چشات قسم خـورد

کجـــا بودي وقتي که پرپر شـــدم           سوختم و از غمت خاکستر شدم

                               خنده واسه هميشه از لبـام رفت

                          رسيدن از مرمر رويــاهـــــام رفت

                                من میرم واسه همیشه

                              خستـــم از روزای ابــری         خیلی سنگینه نـگاهت 
                         دوست ندارم تو تابستون         بشینــم باز ســر راهت 
                         نمیـــخوام بـــازم خیـالت         قبـلـه آرزوهــــام شــــه
                         تـــو بمــون و عاشقـــای         روی پُـــر غـرور و ماهت
 

آهنگ چشماي باروني از علي اصحابي

آهنگ واست ميميرم از گروه 7th

اهنگ سريال ميوه ي ممنوعه

عليرضا روزگار

آهنگ خوشگل لحظه ي آخراز مجيد خراطها

باز هم يه آهنگ زيباي ديگه از عليرضا روزگار

عشق يعني تا ابد آبي شدن 

عشق يعني لحظه اي باراني و

لحظه اي شفاف و مهتابي شدن 

عشق يعني لذت يك آرزو

عشق يعني هديه اي از آسمان 

عشق يعني يك صفاي سازگار

عشق يعني با وجود زندگي دور از آداب مردم زيستن

عشق يعني لحظه اي خنديدن

عشق يعني لحظه اي زيبا شدن

عشق يعني قطره بودن سوختن 

عشق يعني راهي دريا شدن

هر چه هست اين عشق صدها قلب صاف

با حضورش آبي و بي كينه است

 عشق يعني سبز بودن تا ابد

عشق رنگ نقره آينه است

تو گل گلدان قلب من شدي 

عشق شد يك برگ از گلدان تو

در بهار آرزو مي دهد

ميوه هاي عاطفه چشمان تو

 چشمهايم باز باراني شدند 

قلبم اما گشت درياي ز عشق

تا وقتي كه تو هستي،

تا لحظه اي كه ياد تو در خاطر من جاريست . . . 

تا زماني كه دستهاي گرمت همراه دستاي خسته اي منه . . .

تا وقتي كه نگاهت تنها پناهگاه و تكيه گاه نگاه سرگردان منه . . .

تا زماني كه تو همسفر جاده زندگي من هستي . . .

تا وقتي كه شونه هاي تو امن ترين جاي دنياست براي من . . .

 من زنده هستم

دیشب من بودم وشب بود و یاد تو،

دیشب فاصله میان من وپنجره

و شب را تنها یاد تو پرکرده بود...

 دیشب سجاده سپید نیازم رادر حرمش گسترده بودم

وتمام فرشتگان را به بزم عاشقانه ام دعوت کرده بودم...

اي كه زندگي ام را با نگاهت روشن كردي

و سر فصل زيباي زندگي را با كلمه عشق آغاز كردي

اي كه همچو ساحل آرامي هستي در درياي طوفاني دلم

و ناخدايي براي كشتي رها شده در طوفاني از امواج

حال چون هميشه سفره آسمانت را براي اين دل تنگ بگشا

كه مرا به تو نياز است

اهنگ رو از اینجا دانلود کنید

عزيزان)

 دانلود

گفتم بمان! و نماندی !
رفتی،
بالای بام آرزوهای من نشستی و پایین نیامدی!
گفتم:
نردبان ترانه تنها سه پله دارد:
سکوتُ
صعودُ
سقوط!
تو صدای مرا نشنیدی
و من...
هی بالا رفتم ، هی افتادم!
هی بالا رفتم ، هی افتادم ....
تو میدانستی که من از تنهایی و تاریکی می ترسم،
ولی فتیله فانوس نگاهت را پایین کشیدی!
من بی چراغ دنبال دفترم گشتم،
بی چراغ قلمی پیدا کردم
و بی چراغ از تو نوشتم!
نوشتم ، نوشتم ....
حالا همسایه ها با صدای آوازهای من گریه می کنند!
دوستانم نام خود را در دفاترم پیدا می کنند
و می خندند!
عده ای سر بر کتابم می گذارند و رؤیا می بینند!
اما چه فایده؟
هیچکس از من نمی پرسد
بعد از اینهمه ترانه بی چراغ،
چشمهایت به تاریکی عادت کرده اند؟
همه آمدند ، خواندند ، سر تکان دادند و رفتند .
حالا،
دوباره این منو
این تاریکی و
این از پی کاغذ و قلم گشتن !

گفتم « بمان » و نماندی !

اما به راستی،
ستاره ی نیاز و نوازش!
اگر خورشید خیال تو
اینجا و در کنار این دل بی درمان نمی ماند ،
این ترانه ها
در تنگنای تنهایی ام زاده می شدند ؟؟؟!!!

   بگذار با چشمان تو ببینم .............

          ........... شوم بگذار در نگاه تو ذوب

بگذار در زیر باران شانه به شانه ات قدم زنم

و تو برایم از آرزوهایت ترانه بسرائی ..........

بگذار به قداست عشقمان کوچک شوم

وقتی با تو به پرواز شاپرکهای کنار برکه میخندیم

بگذار شبها رو به ستاره ها خاطرات شیرینمان را شماره کنم ...........

بگذار همیشه در ذهنم مثل نگاه اول مهربان و پاک باشی ...........

بگذار نگاه مان نه به هوس که به عشق .....

آنهم عشقی آسمانی در هم گره بخورد ...........

 ............ بگذار دلم برای تو باشد

     ...... بپرسد بگذار دلت.......حالم را

                        ............ بتپد بگذار قلبم برای تو

بگذار آرزوهایم با تو باشد......برای تو......به خاطر تو ......

بگذار خیال کنم دوستم داری

و از این خیال شبها با سپیدی روز با ستاره ها باشم ......

اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم سکوت را فراموش مي کردي

تمامي ذرات وجودت عشق را فرياد مي کرد

اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم چشمهايم را مي شستي

و اشکهايم را با دستان عاشقت به باد مي دادي

اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم نگاهت را تا ابد بر من مي دوختي

تا من بر سکوت نگاه تو رازهاي يک عشق زميني را با خود به عرش خداوند ببرم

اي کاش مي دانستي.....